หน้า 94 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 421 / 2

ประโบค - พระพุทธปฏิรูปกษัตริกาแปล ภาค ๙ หน้า 77 ทั่ง ๑๐ ประการ ทรงประพฤติอยู่ในคุณธรรมแล้ว ศีล ๔ ชื่อว่ากุรุธรรม พระโพธิสัตว์ทรงรักษาศีล ๔ นั้น ทำให้บริสุทธิ์ พระชนม์พระอังคช ตีอารถา อุปาระ พราหมณ์ปร

ในเนื้อเรื่องนี้กล่าวถึงพระโพธิสัตว์และการรักษาศีล ๔ ซึ่งเป็นกุรุธรรมที่ทรงคุณค่าและเป็นมาตรฐานการประพฤติปฏิบัติที่ดี การรักษาศีลไม่เพียงแต่เกี่ยวข้องกับพระโพธิสัตว์เท่านั้น แต่ยังรวมถึงการสอนจริยธรรม

ประโยค- พระโคดม — พระผู้มีปัญญาทิฏฐิประเภทแปลกภาค ๙ - หน้า 78 พุทธเจ้าทั้งหลาย ทรงครองธรรมและศิลของพระองค์แล้ว ขอพระราชทานแกลกทองด้วย ช่างซึ่งมีโลดดอกอัญชัน ไปในวันอาทิตย์ดี ๆ ก็เมื่อพระมหันต์ทั้งหล

ในเนื้อหานี้ได้กล่าวถึงพระโคดมและพระพุทธเจ้า ในขณะที่พระราชาหรือพระเจ้ากัลลิกได้ทรงรักษาคุณธรรมซึ่งส่งผลให้ฝนตกในแคว้น การตั้งพระอธิษฐานเกี่ยวกับคุณธรรมนี้ส่งผลให้บรรยากาศและความเจริญทางธรรมชาติกลับคื

ประโคม - พระจั้มปิฎกถอดคำแปล ภาค ๙ หน้า 80 [แก้ถอรณ] บรรดาบเหล่านั้น ว่า เหตุสงฺญิโต ความว่า ชื่อว่า ผู้มีมืออันสำรวมแล้ว เพราะความไม่มีกานอันมือเป็นต้น หรือกร ประทานสัตว์เหล่านี้เป็นต้นด้วย นัยแม้ในบ

ข้อความนี้กล่าวถึงการสำรวมในด้านต่างๆ ตามคำสอนของพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะการควบคุมมือ วาจา และจิตใจ เพื่อให้เกิดการพัฒนาหรือการฝึกฝนทางจิต ซึ่งมีความสำคัญในการดำเนินชีวิต เพื่อให้เป็นผู้ที่มีสัมมาทิฏฐิแล

ประโคม - พระอิฐมปักษ์ฎกฉบับแปล ภาค ๙ หน้า 83 กัน" อันกิฐทั้งหลายผู้ใดจะสบนื้อความนั้นทูลอ้อนวอนแล้ว เพื่อ จะทรงประกเนื้อความนั้น ได้ทรงนำอธิษฐานมา (ตรัส) ว่า:- [หยง๗ ๒ ตัวข้าเจ้าผู้สหายไปกำของตน] ใน

ในอดีตกาล มีเต่าและพ้องเพื่อนที่รู้จักกันอย่างสนิทสนม วันหนึ่ง ได้มีการชักชวนกันเดินทางไปยังที่ที่งดงาม แต่เต่าประสบอุปสรรค ทำให้เกิดเหตุการณ์ที่นำไปสู่ความตายของตน ในที่สุดเต่าตระหนักถึงความชั่วร้ายข

ประโคFL พระปิฎกชูจาแปล ภาค 9 - หน้า 86 4. เรื่องพระธรรมมารามเถร [๒๕๔๕] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อพระองค์ในพระเวนทรงปรารถพระธรรมมาราม เถรสรงพระธรรมเทคนาไว้ "สมฤรมาภิ มฤรมิโต" เป็นต้น. [พวกภิทูป

ในบทนี้กล่าวถึงการปรินิพพานของพระศาสดา สร้างความสังเวชต่อภิกษุที่อยู่รอบพระองค์ ดำเนินการปรึกษาหารือถึงวิธีการที่จะปฏิบัติในช่วงระยะเวลาอันใกล้ พระธรรมมารามเถรได้รับการส่งเสริมในกระบวนการ และฝึกปฏิบัต

ประโบคต - พระธรรมปฏิญาณแปล ภาค ๙ - หน้า ที่ 87 แล้ว ก็เป็นผู้ฯ เดียวเท่านั้นอยู่ นึก คิด ระลึก ถึงธรรมที่พระ ศาสดาทรงแสดงแล้ว ภิกษุทั้งหลาย กราบสุด (เรื่องนั้น) แค่พระ ตาลว่า "พระเจ้าข้า พระธรรมกรมมี

ในเนื้อหานี้ พระศาสดาได้สนทนากับพระธรรมมารามเกี่ยวกับการพยายามบรรลุพระอรหันต์ และความสำคัญของการคิดระลึกถึงธรรมที่พระองค์ทรงแสดง เมื่อพระธรรมมารามแจ้งความตั้งใจของตน พระศาสดาจึงได้สาธุการและยกย่องความ

ประโบค - พระปิยัมปฏิทัฏแปล ภาค 9 - หน้า ที่ 90 "พระเจ้าขา ภิกขูนี้" บริโภคาลาและลักการที่จะเกิดขึ้นแก่วพระเทวบุตร, เธอเป็นฝ่ายของพระเทวบุตร." พระศาสดา รับส่งให้เรียกฤกษ์นนทมแล้ว ตรัสถามว่า "ได้ยิน ว่

บทสนทนาระหว่างพระศาสดาและภิกษุเกี่ยวกับการเสวนาและวิธีมองลักษณะของผู้อื่น, พระศาสดาได้สั่งสอนภิกษุเกี่ยวกับการวิเคราะห์ถึงการมองลักษณะท่าทาง, จนก่อให้เกิดการเรียนรู้เกี่ยวกับคุณธรรมและการรู้จักตัวเองจ

ประโปลฺ - พระอธิการปัททิยะ กาเปล ภาค ๙ - หน้า 91 แล้วว่าสว่า “กิษฺฐ์ทั้งหลาย ธรรมวาคาภิญญู พึ่งเป็นผู้อื่นดีด้วยอาก ของตนเท่านั้น การปรากฎนาของผู้อื่น ไม่สมควร เพราะบรรลฺ ณา วิปัสสนา มรรค และผลทั้งหล

ในเนื้อหาได้กล่าวถึงความสำคัญของการไม่ดูหมิ่นลาภที่ตนมีและไม่เที่ยวปรารถนาลาภของผู้อื่น โดยเนื้อหาชี้ให้เห็นว่าความสำเร็จและลาภที่แท้จริงจะเกิดขึ้นจากการทำดีของตนเองเท่านั้น นอกจากนี้ยังมีการยกตัวอย่า

ประกอบ - พระบรมปฏิทินถวายเปล่า ภาค ๙ - หน้า ที่ ๙๓ 6. เรื่องปัญจักษ์ทายกพรหม น [๒๕๓] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเจดีย์ ทรงปรารถพรหมนมัสการชื่อปัญจักษ์ ตรัสพระธรรมเทศนานว่า "ลงุฟโล

เรื่องราวเกี่ยวกับพระศาสดาที่ประทับอยู่ในพระเจดีย์และการถวายทานอันเลิศจากพระมหานั่น ที่มีชื่อและความหมายเชิงลึก แสดงถึงการถวายในเวลาและโอกาสต่าง ๆ ที่พระศาสดาทรงโปรดสัตว์และคำสอนของพระองค์เกี่ยวกับการ

ประโคด - พระธรรมปิฏกยอดแปล ภาค ๙ - หน้า 95 เสียดด้วยอาการอันแสดงว่า "เราจักไม่ไป" นางไม่อาจออกกลั้นไว้ได้ จึงหัวเราะดังลั่นขึ้น ขณะนั้น พระศาสดา ทรงปล่อยพระรัฐปีไตรเรือน แม้ พระมหมณี นั่งทับหลังให้แ

ในหน้าที่ 95 ของพระธรรมปิฏกยอดแปล พระศาสดาได้ทรงปล่อยพระรัฐปีไตรเรือน พระมหมณีได้ยินเสียงหัวเราะจากนางและเห็นแสงสว่างของพระรัฐมิมรราธะ นางได้กราบทูลแก่พระโคดมว่าขอถวายทานอันเลิศ มีการสนทนาที่น่าสนใจเก

ประโคด - พระธัมมาปติฎกษฎาแปล ภาค ๙ - หน้า 97 ธรรมะแก่นทั้ง ๒ นั้น ย่อมควร" แล้วจึงทรัศว่า "พระมหาน บุคคลผู้ไม่กำหนด ไม่ของอยู่ในมานุสูร ชื่องว่า เป็นฎีกุ" ดังนี้แล้ว ตรัสพระคาถานี้ว่า :- "ความยึดถือใ

ในบทนี้กล่าวถึงธรรมะแก่นสองประการว่า ควรยึดถือในการดำรงอยู่ ส่วนเฉพาะเจาะจงในมานุสูร โดยพระมหานได้ตรัสเกี่ยวกับการไม่เศร้าโศกที่เกิดจากความเข้าใจในนามรูปที่มีการเสื่อมสลายเมื่อไม่ยึดถือในสิ่งเหล่านั้น

ประโยค - พระธัมมปทัฏฏกวาแปล ภาค ๕ หน้า ๑๐๗ เรือนี้ เรื่อกิอวิดแล้ว จักถึงเร็ว เธอตัดราคา และโทสะได้แล้ว แต่ณั้นจักถึงพระนิพพาน ภิกขุ พิฆาตธรรม ๕ อย่าง พิฆาตธรรม ๕ อย่างและพิฆ ยังคุณธรรม ๕ ให้เจริญยิ่

บทสัมภาษณ์นี้อธิบายเกี่ยวกับวิธีการเข้าถึงพระนิพพานของภิกขุ ผ่านการปฏิบัติธรรมที่ถูกต้อง และการพัฒนาคุณธรรม ๕ ประการ รวมถึงการตัดราคาและโทสะ พร้อมยกตัวอย่างให้เห็นถึงความสำคัญของปัญญาในการสร้างธรรมที่

ประโคม - พระจัมเปถูกฏอแปล ภาค ๙. หน้า ที่ 108 ผู้มีปัญญาในพระศาสนานี้. เธอจงควบมิตรที่ดีงาม มือถือวีอันหมดจด ไม่เกี่ยวอรัน. ภิกษุพึงเป็น ผู้ประพฤติในปฏิสังขาร พึงเป็นผู้ลาภในอาจาระ; เพราะเหตุนัน เธอจ

เนื้อหานี้กล่าวถึงการประพฤติของพระภิกษุในพระศาสนาและความสำคัญของเมตตาในการบำเพ็ญเพียรเพื่อเข้าถึงพระนิพาน การเป็นผู้ที่ประพฤติตามอาจาระและในปฏิสังขารจะนำไปสู่ความสุขที่แท้จริง การดำเนินชีวิตด้วยเมตตาจ

ประโคด - พระภิธัปทัณฑ์แปลภาค ๙ หน้า 115 [แควรรรร] มะลิ ชื่อว่า วสุลภา ในพระคาถานั้น. บทว่า มุขวานิ แปลว่า เห็นแล้ว. ท่านกล่าวคำอธิบายนิไว้ว่า: "มะลิครือ ย่อมปล่อยคืออมสภั ค์ ซึ่งดอกที่บานแล้วในวันวาน

บทความนี้นำเสนอการตีความพระคาถาเกี่ยวกับมะลิและข้อคิดในการปลดเปลื้องโทษในชีวิต จากการบรรยายของท่านพระอาจารย์ โดยมีแนวทางในการดำเนินชีวิตให้เป็นไปในทางพระอรหัตของภิกษุ และยกตัวอย่างการปฏิบัติของภิกษุ ๕

ประโยค - พระภิญโญทํุถูกขอลาแปลงภาค ๙ หน้า ที่ 117 ภูเขาทั้งหลาย เห็นความประพฤติริเยอทางกายของท่าน จึงกราบทูลแต่พระศาสดาว่า "พระเจ้าข้า ภูมิผู้เป็นกับพระสันตะเกาะ พวกข้าพระองค์ไม่เคยเห็นเลย ก็การคณะน้

ในบทนี้กล่าวถึงการประพฤติของภูมิผู้สูง และการตอบคำถามจากพระศาสดาเกี่ยวกับความสูงทางกายและจิตใจ โดยศาสดาอธิบายถึงคุณสมบัติของผู้ที่สามารถเป็นผู้สูงได้ รวมถึงความมั่นคงในจิตใจและการไม่มีอคติในตัวแทนล็อค

ประโยค - พระธัมมปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๔ หน้า 118 กิลาสทั้งหลายมีกะเป็นต้นในภายในสงครามแล้ว. ในกลางเทศนา พระเถระ ตั้งอยู่ในพระอรหัตแล้ว, เทศนา ได้เป็นประโยชน์แก่ผู้ประชุมกันแล้ว ดังนี้สิดำ เรื่องพระสันติกา

ประโยค - พระธัมมทัตถุถวายแปล ภาค ๔ - หน้า 120 [ภิญญูอุปบาทสอบตนเองน้อมระงับความฉุน] *พระนั่งคุกูลเถระนั้น อาศัยถกสิกขากระซึ่งเกิดขึ้นเพื่อพระ พุทธเจ้าทั้งหลายสิ่งยึดครองขึ้นแล้ว เมื่อไม่สามารถพอจะ บรร

เนื้อหาเกี่ยวกับพระธัมมทัตผู้นั่งคุกูลเถระที่ผ่านการสอบตนเองและการบรรลุพระอรหัตผล ผ่านการให้โอวาทตนเองและการควบคุมอารมณ์ โดยมีการสนทนากับภิกษุเกี่ยวกับการพัฒนาทางจิตที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาที่เขาอยู่ปลีก

ประโยค - พระธัมม์ถูกฉบับแปล ภาค ๗ - หน้า 129 ธรรมมี เราไม่ได้ปฏิหัก แต่วันนี้ ปฏิหักปรากฏแล้ว และไทย ธรรมของเรามีอยู่ เป็นลาภของเราหน่อ " ให้ภักดรงในบารมี แล้วนำกลับมา ตั้งไว้ในมือพระปัจเจกพระแล้วตั้ง

เนื้อหาพูดถึงความสำคัญของพระธัมม์ในชีวิตและการแสดงความปรารถนาต่อพระปัจเจกพระ พร้อมกับการสะท้อนความเข้าใจในธรรมที่ชาวไทยมีต่อพระธรรมและความหวังในการพ้นจากการขัดสน โดยการอธิษฐานต่อเทพฯ ภายในบริบทความเชื

ประโยค - พระธัมม์ทัตถูกลอบแปลภาค ๙ - หน้า ที่ 130 ภาระอภัยเราเป็นอยู่ ยังให้หยาดน้ำให้สาธุธด้วยบินทบาทหนเดียวเท่านั้นได้ เราจักทำสิ่งอันสมควรในทานของเรา แล้วทำบินทบาทนั้นให้เป็นของ ๆ เราเสีย" ดังนี้แล

ในเนื้อหาตอนนี้ พระธัมม์ทัตพูดถึงการถวายอาหารแก่พระอุปัฏฐาก โดยเศรษฐีสนใจในส่วนของทรัพย์สินที่มุ่งหวังจะได้ส่วนบุญจากการบิณฑบาต ด้วยการเปรียบเทียบการใช้ทรัพย์ สิ่งสำคัญคือ แนวทางการสร้างบุญและการมีจิต

พระโถค - พระครั้มพุทธอทิศาษาแปลภาค ๙ - หน้า ที่ 134 อนุโมทะ. ข้าแต่พระแม่เจ้า ถ้าหมอฉันเป็นที่รักของพระองค์ ใช่รึเปล่า? เพราะเหตุอะไร? ในกาลก่อน พระองค์จึงไม่ได้ประทานขนม ไม่มีเห็นปานนี้แก่หมอฉัน. พ

ในเนื้อเรื่องนี้ พระแม่เจ้ากำลังสนทนาเกี่ยวกับขนมทิพย์ที่หมอไม่เคยเห็น และยังกล่าวถึงความสำคัญของการทำบุญ ขนมถูกส่งมาจากเทพ และมีการพูดถึงการบายพรให้หมอได้บวช แต่หมอกลับรู้สึกว่าตนไม่เหมาะกับการบวชเนื